Brook Preloader

Uw winkelwagen is leeg

Innerlijke Criticus

Een Pleidooi voor Vriendelijkheid

Bedenk eens dit: Als je een negatieve, kritische innerlijke dialoog hebt, zit je voortdurend opgesloten met je ergste vijand. Als die een beetje actief is, kleurt het je dagen, maakt het alles zwaarder en minder leuk.

Deze blog is een pleidooi voor de kracht van vriendelijke conversatie – met jezelf.
innerlijke criticus

Zoek je type
Die stem die voor de negatieve ‘sfeer in huis’ zorgt kan allerlei vormen hebben. Ik noem er een paar.

De innerlijke criticus, die alles wat je doet van kritisch of negatief commentaar voorziet. Had dat niet beter gekund? Nu heb je weer niet gesport. Waarom heb je dat nu gezegd? Waarom heb je dat niet gezegd?

De Klager, die alles zwaar maakt. Pfff ik ben moe, oh wat heb ik het druk vandaag, helemaal geen zin. Ik moet ook nog naar de tandarts. Het is weer gelukt: ik sta in de langzaamste rij bij de kassa. Wat een shitweer.

De Bange, die de buitenwereld als een gevaarlijke plek ziet. Dit durf ik niet. Dit kan ik niet. Dit gaat mis. Als nu maar niet x gebeurt. Ze zullen wel dit van mij denken.

De Ploeteraar, die denkt in actielijsten die afgewerkt moeten worden en die zodra de ene taak eindigt, alweer de volgende klaar zet. Een rijstebrijberg van klussen waar geen einde aan komt.

Het slechte en het goede nieuws
Denk niet dat je deze stemmen tevreden kunt stellen door ernaar te handelen: Bij elke verbetering wordt de lat verlegd. Bij elke meevaller is in een fractie van een seconde een tegenvaller gevonden. Bij elk moment van voldoening dat iets af is van korte duur, want daar wordt de volgende taak voor je neus gezet. Bij elke overwinning wordt de volgende – nog hogere – drempel zichtbaar.

Je kunt analyses uitvoeren op waarom je zo denkt. Waarom je nog steeds zo denkt, ook al heb je al jaren aan persoonlijke ontwikkeling gedaan. Waar het vandaan komt. Kun je allemaal doen. Maar juist wie al veel aan zelfreflectie doet, loopt het risico innerlijk ‘zwaar’ te worden door dit soort vragen.

Ja, het heeft zin om diepgaand te kijken welke angst hieronder ligt, of welke pijn. Maar daaruit is ook een patroon, een manier van denken ontstaan die ingesleten is geraakt, die vaak blijft lang nadat de overlevingsnoodzaak er nog is. En dat is goed nieuws. Want patronen kun je doorbreken. Al vraagt het geduld en volharding.

Experiment van de week
Mijn voorstel om mee te experimenteren deze week: voed het niet met je aandacht en je frustratie erover, maar zet er bewust een radicaal andere dialoog tegenover. Desnoods hardop. Spreek jezelf bemoedigend toe bij het aanpakken van een klus. Zeg tegen jezelf dat je nu even niets hoeft te doen, stop jezelf in op de bank, zoek naar de mooie dingen die je ziet en benoem die expliciet voor jezelf, bepaal de prioriteiten van de dag, maar op een vriendelijke en rustige manier. Kijk met vriendelijke ogen naar je spiegelbeeld. Sta waarderend stil bij wat je hebt gedaan of juist gelaten. Kijk naar wat mis gaat met humor.

Maak het een beetje gezellig daarbinnen.

Ook al voelt het onwennig. Immers, die negatieve gedachten zijn ook maar een gewoonte.

Dit kan er ook een worden.

Alsof je bloemen neerzet in huis.

Benieuwd naar reflectievragen waarmee je deze blog toepasbaar kan maken op jezelf? Schrijf je in voor de nieuwsbrief. Dan krijg je voortaan elke week de 'inspiratie voor de week' met als extra een aantal reflectievragen in je mailbox.

Aanmelden Nieuwsbrief

Wil je op de hoogte blijven?